Arquitectura tradicional

A arquitectura tradicional é a arquitectura do tempo e da xente, citando ao arquitecto Miguel Fisac; “… é a arquitectura que fai o pobo e o tempo”.

A arquitectura popular é o resultado da decantación sosegada dun conxunto unitario de estruturas, cerramentos, espazos e solucións construtivas que a través de moitas xeracións de usuarios, deron testemuño da súa bondade. E o pasar anónimo de moitas xentes, con idiosincrasia común, con desexos e aspiracións comúns, é o que fixo aflorar esa oculta singularidade dunha colectividade social, aparentemente gregaria, que ten con todo, unha acusada personalidade…

Seguindo estas premisas analizaremos as diferentes tipoloxías e disposicións de vivenda, o tradicional caserío navarro coas súas múltiples versións ao longo da provincia será exemplo diso.